تبلیغات
دنیای من - چگونگی حرکت در راه پیمایی های طولانی
 
دنیای من
من+تو
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : فتانه آذربایجانی
نظرسنجی
رسانه ی مورد اعتماد شما؟








آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

چگونگی حرکت در راه پیمایی های طولانی

در کوه پیمایی قدمهای متعادل، آهنگ ثابت و سرعت یکنواخت رُکن اساسی می باشد. چنانچه یک روش کوهپیمایی بسیار مهم را تعیین کنیم که در آن سرعت راهپیما تنظیم و انرژی ذخیره به طورمتعادل مصرف گردد آن روش، قدم برداشتن توأم با استراحت می باشد.
راه پیمایی در کوهستان همراه با صرف انرژی زیاد است، لذا پاها و ششها احتیاج به یک زمان کوتاه استراحت در خلال حرکت دارند و در قدم آهسته همانطور که در هر گام یک لحظه استراحت و مکث وجود دارد، تعداد تنفس می باید با این جریان تطبیق داده شود. به طور مثال درشرایط معمولی هر ۳ یا ۴ گام یک عمل دم و هر ۳ یا ۴ گام دیگر با عمل بازدم هماهنگ می گردد. در این مثال گامها سریع تر از ریه های شخص عمل می کند و درواقع گامها باید در مکث به وجود آمده استراحت کنند. بدین ترتیب در ارتفاعاتی که هوارقیق است ریه ها احتیاج به مکث دارند و در ازای هر ۲یا ۳ نفس یک قدم برداشته می شود.

در ارتفاعات بالا کوهنورد باید آگاهانه نفس عمیق، سریع و پشت سر هم بکشد و درارتفاعات پایین عضله های پا هستند که احتیاج به زمان بیشتری جهت کسب انرژی دارند. یک عامل مهم در راه پیمایی توأم با استراحت، هماهنگی فکری و روحی می باشد. اگرهنگام حرکت دچار تنگی تنفسی بشویم و نتوانیم به راحتی لااقل برای مدت یک ساعت بادیگران صبحت نماییم می توان نتیجه گرفت که سرعت قدم برداشتن، زیاد است. قدم برداشتن آهسته و متعادل نیز احتیاج به سرعت ثابت و ایستادن کمتری دارد و بهتر از قدم برداشتن سریعی است که نیاز به استراحت بیشتری دارد.
به قول معروف:
رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود
رهرو آن نیست گهی تند و گهی خسته رود
یک کوه پیما باید بدون نیاز به استراحت لااقل برای مدت یک ساعت راه پیمایی نموده و بتواند در روی شیب های تند با هماهنگی قدم برداشته و تنفس خود را کنترل نماید. یک فرد مبتدی نباید بیشتر از ۱۰ کیلومتر در روز راه پیمایی نماید، مخصوصاً در شرایطی که ارتفاع بیشتر از ۱۵۰۰ متر می باشد البته در مناطق برفی و سنگلاخی این ساخت به تناسب کاهش می یابد.
قدم برداشتن صحیح در کوهستان را بیاموزیم
صعود از کوه ورزشی توام با راهپیمایی است که رکن و پایه اصلی آن حرکت است. مسیرهای کوهستانی به ندرت دارای سطوح صاف و هموار است و از این جهت شخص می باید قدمهای خود را کنترل و تنظیم نماید.
گامهای متعادل ،از خستگی زودرس جلوگیری و انرژی شما را حفظ می نماید. در این نوع حرکت هیچ وقت نباید پا را به زمین سائید یا استخوانها و عضلات را بی جهت به حرکت درآورد، حفظ تعادل، باید به صورتی عمل شود که در صورت احساس سستی زمین در زیرپا بلافاصله خود را به عقب کشیده و حرکات بعدی بدن را تحت کنترل در آورد. اینجاست که به اهمیت راه پیمایی صحیح در کوهستان واقف می شویم.
نحوه حرکت در سرازیری
در سرازیری شخص باید گامهای خود را با اختیار و کنترل شده بردارد و به دلیل همین کنترل حرکت ، شخص باید به میزان سرعت خود دقت نماید. استراحت در سرازیری به اندازه استراحت در سربالایی اهمیت دارد اما استراحت گام (در حال حرکت) در سرازیری انجام نمیشود.
تنفس صحیح در کوه
تنفس باید عمیق و به طریق صحیح صورت گیرد، برخلاف آنچه اکثر اشخاص انجام می دهند، حجم ششها نباید از طرفین افزایش یابد. در اثر این نوع تنفس غلط حجم قفسه سینه افزایش می یابد. در تنفس صحیح حجم ششها ازناحیه تحتانی افزایش یافته که این امر با افزایش حجم شکم همراه است. این شکل تنفس،در ناحیه شکم به صورت ضربانهای مشخص و روشنی قابل رویت می باشد. لذا از نظر راحتی هیچ وقت نباید کمر را با کمربند محکم بست. در این روش باید سعی شود هوای دم به تحتانی ترین قسمت ریه ها هدایت و انباشتگی ریه ها از هوای دم انجام پذیرد.
ایمنی در کوهستان
برای یک کوه پیمایی ساده بایستی ازاطلاعات و پیش بینی های لازم و همچنین امکانات کافی برخوردار بود، که به طور خلاصه به آنها اشاره می کنیم:
۱
) تدارک و آمادگی صحیح: آمادگی جسمانی کافی برای برنامه های کوه پیمایی الزامی است این آمادگی را می توان از طرق گوناگونی کسب کرده و افزایش داد.
۲
) نکات اصلی در برنامه ریزی:
الف) مسیر خود را با توجه به فصل انتخاب نمایید.
ب) طول و سختی مسیر بایستی بر اساس توانایی ضعیف ترین فرد گروه انتخاب شود.
ج) زمان کافی برای برگشت را در نظر بگیرید به طوری که در صورت خرابی هوا نیزبتوانید برگردید. قبل از حرکت با مسئولین باشگاههای کوهنوردی و پناه گاهها مشورت کنید و نسبت به مسیر، آخرین اطلاعات را کسب کنید.
د) قبل از خروج از شهر از طریق هواشناسی، از وضعیت آینده هوای منطقه ای که قراراست در آن کوه پیمایی کنید اطلاع حاصل نمایید.
هـ) مسیر صعودتان را به خانواده و دوستان اطلاع دهید و فراموش نکنید پس از اتمام برنامه، بازگشت خود را به اطلاع آنها برسانید.
و) صعود خود را از صبح زود آغاز کنید و همیشه وقت اضافی برای استراحت، بازگشت وحوادث پیش بینی نشده را در نظر بگیرید.
۳) وسایل کافی:
الف) وضعیت هوا ممکن است به سرعت تغییر پیدا کند، بارش برف و بوران در ارتفاعات بالا و بارش بارن در ارتفاعات پایین حتی در تابستان نیز امکان دارد، پس داشتن پوشاک و وسایل اضطراری الزامی است.
ب) کفش مناسب به پا داشته باشید. بهتر است کفشها، مچ پای شما را به خوبی نگهدارد تا احتمال پیچ خوردن پا کمتر باشد.
ج) لباس با توجه به زمان و فصل برنامه بایستی انتخاب شود در این میان بهتر است از چند لایه لباس استفاده کنیم چون لباسهای کلفت سنگین ترند در عوض لباسهای متعددباعث حفظ هوای گرم بدن خواهند شد و با میزان سرد و گرم شدن می توان آن را کم و زیادکرد. علاوه بر ژاکت و پلوور، یک کاپشن بادگیر کلاه دار بلند می تواند در مواقع اضطراری شما را از سرما حفظ کند. علاوه بر این لباسها به کلاه، جوراب پشمی و دستکش اضافی نیز نیاز دارید.
د) در تابستان برای حفاظت در برابر نور خورشید، به کلاه و عینک و کرم ضد آفتاب نیاز دارید.
هـ) وسایل خود را در کوله پشتی بگذارید تا در موقع صعود دست هایتان آزاد باشد. از به همراه بردن ساک جدا خودداری کنید
و) خوردنی و نوشیدنی به مقدار کافی همراه داشته باشید و برخلاف یک عقیده قدیمی تا می توانید از آب سالم و غیرآلوده بنوشید.
ز) یک کیف کوچک وسایل پزشکی شامل چند نوع قرص، باند، باند کشی، چسب زخم، سوت،چراغ قوه دستی، کبریت و پتوی نجات را همراه خود داشته باشید.
ح) چوب دستی یا باتوم به اندازه مناسب برای شما می تواند در هنگام کوه پیمایی وخصوصاً در سرپایینی ها کمک خوبی برای جلوگیری از آسیب دیدن زانوهای شما باشد.




نوع مطلب :
برچسب ها : اصول کوهپیمایی، پیاده روی، کوهنوردی،
لینک های مرتبط :

سه شنبه 15 مهر 1393 08:24 ق.ظ
سلام.
ممنون از زحماتتون.
عالی و مفید بود.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.